Pracownia alchemika
Monachium, Niemcy
Alchemik
Pieter Bruegel Starszy, rytował P.Galle, 1558
Pracownia alchemika
Heinrich Khunrath, 1609

Alchemia i Alchemicy

Przeszło od półtora tysiąca lat, żadna z zagadek historyi nauk przyrodniczych nie była takim trwałym przedmiotem badań, szperań i sprzeczek, jak owa sztuka którą zwano świętą, boską, Egipską, hermetyczną albo spagiryczną.

Naukę sztuki tej starano się w systematyczną ująć całość i nazwano ją alchemią.

Zapaleńsi zwolennicy zwali ją także mądrością lub filozofią natury. W miarę teoretycznego i praktycznego wykształcania się nauki, i poświęcający się jej różne dostawali nazwiska.
Posiadaczy całej umiejętności tytułowano mędrcami, sophi; ścigających światło zwano filozofami, doskonałych mistrzów adeptami, uczniów alchemikami.
Niewcieleni w sztukę i przeciwnicy jej, mniej subtelnie rozróżniają; mówią po prostu o sztuce robienia złota i nie chcą brzmiących nazwisk pozostawić. Jednakże w żadnym przypadku definicja ta:
sztuka robienia złota, nie wyczerpuje znaczenia alchemii; bo zamienianie na złoto, miało być tylko małą cząstką owych tajemnych wiadomości wiodących do nieznanej krainy nadludzkiej mądrości, gdzie z naturą bezpośrednio obcować i panować nad nią można.


Schmieder (1844)