Notatki alchemika
Z notesu Jana Bieleckiego, 1896
Tynktura
proces transmutacji
Transmutacja
Salomon Trismosin, Splendor Solis, 1582

Transmutacja (przemiana) w Atanorze

W pierwszych tygodniach zwęglania materiał przyjmuje nieokreślone kolorowe odcienie.
Okres ten nazywa się - „Królestwem Merkurego”. Masa potem zielenieje, a w końcu czernieje. 
Z początku obserwuje się czarność na powierzchni - „Głowa Wrony”, potem czernieje cała masa
i zaczyna się tzw. - „Królestwo Saturna”. Masa umiera, aby odrodzić się. Czarność przechodzi później 
w brązowe tony. Widzi się oddzielanie par, znów opadających w formie deszczu.
To - „Królestwo Jowisza”

Następuje potem - „Królestwo Diany”, charakteryzowane oślepiającym białym blaskiem masy.
Jeżeli jest potrzebny proszek dla b i a ł e j   p r z e m i a n y (w srebro lub platynę), to druga faza operacji jest zakończona; ale jeżeli dążymy do c z e r w o n e j   p r z e m i a n y, to trzeba przedłużyć nagrzewanie, nie zwracając uwagi na przejścia masy z płynnego stanu w stały i odwrotnie.
Masa zielenieje, sinieje, robi się ciemno – czerwona.

Wszystko to – „Królestwo Wenery”; potem przyjmuje pomarańczowy odcień, następnie farbuje się, podobnie do „ogona pawia”, razem we wszystkie kolory tęczy – „Królestwo Marsa”.
W końcu w jajku nad masą pojawiają się czerwone pary; one zagęszczają się, masa wysycha, rozpala się
do czerwoności i podczas schładzania się jajka (atanora) utrwala się w formie niewielkich ziaren odcienia makowego koloru.

Jest to spełnienie ostatniego okresu nazwanego „Królestwem Apollona”. Rozbijają teraz jajko
i znajdują w nim krystaliczny, bardzo ciężki proszek jasno – czerwonego koloru z zapachem zwęglonej morskiej soli. Proszek ten jest w stanie po upływie dwugodzinnego wrzenia zamienić w złoto rtęć
lub roztopiony ołów w ilości równej dziesięciokrotnej wadze samego proszku.

 

Grigorij Ottonowicz von Mebes, 1912 r.